Red scare keert terug in VS: zowel in retoriek als in vervolging

Donald Trumps grootspraak en bravoure hebben na jaren aan de macht dusdanig extreme vormen aangenomen dat hij deze zomer grapte ‘de grootste communist uit de geschiedenis’ te kunnen zijn. De achtergrond van deze uitspraak? Een nieuwe red scare in de Verenigde Staten.
17 september 2026

Volgens Trump zou eenieder zich populair kunnen maken met socialistische praatjes, want ‘communisme is makkelijk te verkopen’. Maar, benadrukte de Amerikaanse president, in werkelijkheid zouden communisten de VS willen vernietigen: ‘Ze haten ons. Ze haten de Democratische Partij, die diep in de penarie zit.’

De context van deze speech, die Trump op 26 juni gaf tijdens een conferentie van de Faith and Freedom Coalition, is terug te voeren op een memo die door een conservatief politiek onderzoeksbureau onder Republikeinse volksvertegenwoordigers werd verspreid. Daarin kregen zij de volgende instructie over Democratische tegenkandidaten, vooral degenen uit de DSA: ‘Noem ze bij hun naam: socialisten, marxisten, communisten… Alle drie vruchten van dezelfde vergiftigde boom.’

Deze heropleving van de red scare kan wijzen op een hoopvolle verschuiving richting een socialer beleid dat bijvoorbeeld door DSA-kandidaten wordt uitgedragen en op de afnemende populariteit van de MAGA-beweging. De meest beangstigende kant van de nieuwe red scare is de harde en bestraffende aanpak die tegen linkse activisten kan worden ingezet.

Geschiedenis van red scares

De eerste red scare in de VS vond plaats rond dezelfde tijd als de Russische Revolutie en de Eerste Wereldoorlog. In deze periode vonden talloze stakingen plaats en groeide de IWW (Industrial Workers of the World) als organisatie. Haar leden, bijgenaamd de ‘Wobblies’, steunden deze stakingen, die georganiseerd werden in sectoren die cruciaal waren voor de oorlogsinspanningen. De pers schilderde stakers en veel migrantengemeenschappen af als boosdoeners, omdat die werden gezien als bolwerken van uiterst linkse politiek.

De tweede red scare vond plaats in de jaren 1950, met senator Joseph McCarthy als de bekendste aanjager ervan – de naar hem vernoemde term McCarthyisme wordt gebruikt om deze periode van anticommunistische verdachtmakingen te typeren. Tijdens zowel de eerste als de tweede red scare werden wetten aangenomen om de rechten van Amerikaanse burgers in te perken. Een voorbeeld hiervan is de Communist Control Act van 1954, die communisten verbood om functies te bekleden binnen vakbonden en andere arbeidsorganisaties.

Onderdrukking

De hardste gevolgen van deze nieuwe ronde van de red scare zijn zichtbaar in de vervolging van linkse activisten. Afgelopen juni kregen negen mensen die protesteerden bij een detentiecentrum van ICE in Texas te maken met zware straffen. Zij werden ervan beschuldigd deel uit te maken van een bredere linkse samenzwering en tevens lid te zijn van ‘antifa’. Antifa is al bestempeld als een binnenlandse terroristische organisatie, ondanks het feit dat het geen organisatie met een daadwerkelijke ledenstructuur is.

De meeste demonstranten kregen ongelooflijk lange gevangenisstraffen, variërend van vijftig tot zeventig jaar. Eén demonstrant kreeg honderd jaar gevangenisstraf wegens het neerschieten van een politieagent in de nek. De agent overleefde zijn verwondingen en de demonstrant verklaarde dat hij zijn wapen had afgevuurd omdat hij dacht dat een agent een andere demonstrant zou neerschieten. De echtgenoot van een van de demonstranten kreeg dertig jaar gevangenisstraf omdat hij een doos met ‘linkse literatuur’ had verplaatst. Hij was niet eens aanwezig bij het protest.


Foto: Voorzitter van het Huis van Afgevaardigden Mike Johnson is een pleitbezorger van de red scare (foto: Het Witte Huis, 23 juli 2025).

Jij wilt ons nieuws.





    Je emailadres is vereist.