De vuile politiek van de taskforce antizionismebestrijding
Geen enkele Amerikaanse universiteit verbrak het afgelopen jaar onder druk van de studentenopstand de banden met Israël. In plaats hiervan confronteerden de universiteitsbesturen, met steun van de Democratische Partij, de studenten met repressie. De Trump-regering bouwt hierop voort door de universiteiten vanwege ‘antisemitisme’ te beboeten, gelijk te schakelen en kritische studenten zoals Mahmoud Khalil te deporteren.
Ook Duitsland probeert drie Europese staatsburgers en een Amerikaan te deporteren vanwege hun betrokkenheid bij solidariteitsprotesten met Palestina. Afgelopen zomer maakte een parlementaire meerderheid steun voor de staat Israël nog onderdeel van het inburgeringsexamen. In de strijd tegen ‘antisemitisme’ wil de nieuwe bondskanselier Friedrich Merz dat vluchtelingen zelfs een loyaliteitsverklaring laten ondertekenen.
In dit licht moeten we ook de taskforce ‘antisemitismebestrijding’ zien die in maart in Nederland van start is gegaan. De door de ministerraad ingestelde werkgroep bouwt voort op de, ook door linkse partijen gesteunde, motie tegen Jodenhaat. Die stemming kwam na een opgeklopte woede over een (ontactische) actie tegen de zionistische artiest Lenny Kuhr.
Met de samenstelling van de taskforce antizionismebestrijding heeft het PVV-kabinet slim de uitkomst voorgekookt. Enerzijds door onder andere zowel de huidige als de oud-voorzitter van het zionistische Centraal Joods Overleg uit te nodigen, anderzijds door ook vertegenwoordigers van de NS en universiteiten te vragen. Voor zionisten zijn de erg zichtbare protesten op de universiteiten en de stations al langer een doorn in het oog.
Toen de protesten op de stations voor het eerst uitbraken, riep NS-baas Wouter Koolmees gemeenten nog op deze te verbieden. De demonstraties zouden reizigers tot last zijn. Maar doordat activisten looproutes op het station vrijlieten, konden gemeenten de protesten niet verbieden. Uiteindelijk waren de protesten alleen sympathisanten an apartheid tot last. Terecht concludeert mensenrechtenorganisatie New Neighbours dat Koolmees alleen onderdeel is van de taskforce om het demonstratierecht van Palestina-activisten af te pakken.
Deze instrumentalisering van antisemitisme is bijzonder kwalijk, in de eerste plaats omdat rechtse en extreemrechtse partijen bepalen welke Joden gehoord worden. Het groeiende deel van de Joodse gemeenschap dat zich juist sterk verzet tegen apartheid en genocide wordt door hen uitgewist. Dit was bijvoorbeeld het geval met het door het Joodse Erev Rav geïnitieerde protest tegen de uitnodiging van oorlogsmisdadiger Yitzhak Herzog voor de opening van het Holocaustmuseum in Amsterdam.
Op het moment dat de Joodse senator Chuck Schumer zich uitsprak tegen de deportatie van Khalil stelde Donald Trump dat hij ‘niet meer Joods zou zijn’ en ‘een Palestijn’ was geworden.
Ten tweede is antisemitisme aan een sterke opmars bezig, vooral onder sympathisanten van de apartheidsstaat. Zo is Benjamin Netanyahu bevriend met de Hongaarse antisemiet Viktor Orbán, normaliseert extreemrechts steeds openlijker van oorsprong antisemitische complottheorieën zoals die over ‘omvolking’ en bracht de rijkste man ter wereld tijdens Trumps inauguratie tot tweemaal toe de Hitlergroet. De taskforce maakt de wereld daarom een stuk onveiliger voor Joden. Het is voor links daarom belangrijk zij-aan-zij te staan met onze Joodse bondgenoten in de strijd tegen racisme en fascisme.
Foto: protest tegen de gewelddadige ontruiming van het UvA-encampment in 2024 (copyright: socialisme.nu)