De UvA kan niet terug naar normaal

De inmiddels bekende woorden van Rutte, “We kunnen niet terug naar normaal”, klinken pijnlijk noodzakelijk aan de Universiteit van Amsterdam.
19 juni 2020 3:30 Roetersstraat 11, Amsterdam

In een NRC-artikel hebben zes moedige (oud-)studenten seksueel overschrijdend gedrag aangekaart. De docent in kwestie zou meerdere malen grappen over sperma hebben gemaakt en de studenten ongepast hebben aangeraakt. De reden dat zij naar de krant stapten was dat de UvA in acht jaar tijd nooit een stap heeft gezet richting een oplossing en bovendien haar eigen studenten de schuld heeft gegeven. Drie keer wordt er in de periode 2012-2016 een klacht ingediend, ondertekend door meerdere studenten, en drie keer is er niet naar hen geluisterd. Moedeloos zijn ze uiteindelijk naar de hoogste baas van de faculteit gestapt, de decaan Fred Weerman, om dan te horen dat er geen dossier is. Weerman dwong de studentes hun klacht te proppen binnen de reglementen van de UvA, maar toen dat niet lukte wuifde hij het weg. Dit was nadat de UvA beloofde structureel te kijken naar seksueel overschrijdend gedrag, na aanleiding van een andere docent die zich hier schuldig aan had gemaakt.

Wat deze situatie laat zien is dat de UvA het rapporteren van misstanden niet goed faciliteert en zelfs ontmoedigd. Alle studenten aan de UvA die het NRC-artikel hebben gelezen weten dat ze voortaan niks van de universiteit hoeven te verwachten. De reputatie van de universiteit wordt structureel boven het welzijn van de studenten geplaatst. In het artikel wordt duidelijk dat niet de studenten, maar de docent wordt bijgestaan door de universiteit. Als de eerste reactie van het bestuur is “we hebben een zorgplicht naar de docent” weten wij ook wel weer waar de prioriteiten vallen.
Het wordt tijd dat dit wanbestuur aftreedt en er opnieuw gekeken wordt naar wat er structureel anders moet aan de universiteit. Door de jaren heen zijn vele initiatieven van studenten en docenten niet serieus genomen door dit bestuur, waaronder ook een oproep om het onderwijs te dekoloniseren. Actiegroepen schoten als paddenstoelen uit de grond, om vervolgens met een afkeurend kapmes neergemaaid te worden. Het is nu duidelijk dat de UvA dit deed omdat ze haar goede naam wilde behouden, immers komen ranglijsten boven de belangen of veiligheid van onze academische gemeenschap.

Door alle pijn, woede en angst heen is er gelukkig ook nog hoop. Jarenlang zijn er mooie initiatieven geweest, van zowel studenten als docenten om van de universiteit een veilige omgeving te maken. Dit protest is er om studenten en docenten te verenigen in hun strijd voor goed en veilig onderwijs, alsook om aandacht te geven aan de stemmen op de universiteit die het bestuur al die tijd heeft genegeerd. We willen samenkomen met de mensen die om de universiteit en het hoger onderwijs geven en samen solidair te staan met de mensen waar het bestuur niet voor opkomt. Na jarenlang genegeerd te worden, is de eisenlijst eindeloos geworden.

Eisen voor structurele hervormingen:
– De docent tegen wie de klachten zijn ingediend moet ontslagen worden om de veiligheid van een nieuwe generatie studenten te waarborgen.
– Alle klachten die ooit zijn binnengekomen bij de UvA over seksueel overschrijdend gedrag dienen opnieuw geopend en onderzocht te worden door een extern team.
– Er moet een goede structurele oplossing komen voor klachten die hierover binnenkomen. Een taskforce is inadequaat gebleken.
– Fred Weerman moet aftreden. Er kan geen decaan zijn die niet naar studenten luistert, vooral niet als het gaat om zulke gevoelige zaken.
– Het kabinet moet stoppen met bezuinigen en beginnen met investeren. De UvA heeft door deze bezuinigingen financiën boven de veiligheid van studenten gesteld. Het kabinet dient studenten en hun onderwijs serieus te nemen, anders kan het hun veiligheid niet waarborgen.
– Het diversiteitsbeleid van Gloria Wekker (2016) moet ingevoerd worden aan de UvA.
– Er moet echte medezeggenschap komen voor studenten. Door deze situatie is al te pijnlijk duidelijk geworden wat er gebeurt als studenten geen stem hebben.
– Geef docenten een vast contract. Op deze manier kunnen zij zich rustig focussen op de les kwaliteit en hun onderzoek. Ook hoeven zij dan ook niet bang te zijn om machtsstructuren aan te kaarten aan de UvA.

We hebben veel te doen, maar ook veel te winnen. Voor veel mensen aan de universiteit is hun ervaring gelukkig wel mooi en inspirerend geweest. We roepen dan ook iedereen op om de medestudenten en docenten voor wie je dankbaar bent uit te nodigen en samen te komen om de kracht van de academische gemeenschap te tonen.

Op vrijdag 19 juni komen we daarom samen om 15.30 op het Roeterseiland om te protesteren.

Kom naar:
De UvA kan niet terug naar normaal

Protest tegen de tekortschietende reactie van de UvA op seksuele intimidatie op de universiteit

Terug naar de agenda