Aanval op Jemen ontmaskert westerse prioriteiten

Tienduizenden mensen protesteren in Sanaa, Jemen, 12 januari 2024 (screenshot Guardian News)
Als reactie op een reeks aanvallen op vrachtschepen in de Rode Zee door de Jemenitische Houthi-rebellenbeweging besloot een coalitie van westerse landen om Jemen te bombarderen. Dat de Israëlische genocide van Palestijnen niet tot ingrijpen leidt en de Houthi-aanvallen wel, toont dat voor het Westen winst altijd boven mensen gaat.
8 februari 2024

In december vorig jaar kondigden vier van de vijf grootste rederijen ter wereld aan alle routes via de Rode Zee te schrappen. Dit was een reactie op herhaaldelijke scheepskapingen en aanvallen met drones en raketten vanuit Jemen door de Houthi-rebellen. De aanvallen begonnen als verzetsdaad uit solidariteit met de Palestijnen, als reactie op de brute aanval van Israël op Gaza.

Aanvankelijk vuurden de Houthi’s raketten af op Israël zelf, zonder succes. Daarna verlegden ze het strijdtoneel naar Bab el Mandeb, de smalste zeestraat van de Rode Zee, waar ze passerende marine- en koopvaardijschepen bestookten. In december startte een coalitie van westerse landen, waaronder Nederland, een intensieve bommencampagne onder de cynische naam ‘Operation Prosperity Guardian’.

De VS en het Verenigd Koninkrijk voeren de luchtaanvallen uit en treffen ook de dichtstbevolkte doelen in Jemen, waaronder steden als Hodeida en Sanaa. Ook Nederland is medeplichtig aan deze aanvallen door het leveren van een stafofficier. Met deze symbolische bijdrage poetst demissionair premier Rutte zijn bloedige blazoen op nu hij de positie van secretaris-generaal van de NAVO ambieert.

De bevolking van Jemen, veruit het armste land van het MiddenOosten, kampte al met een van de meest verschrikkelijke humanitaire crises van de afgelopen decennia. Sinds de start van de burgeroorlog in 2014, waarbij de Houthi’s zich verzetten tegen de door Saoedi-Arabië gesteunde Jemenitische regering, zijn er bijna 400.000 doden gevallen als gevolg van Saoedische bombardementen en hongersnood.

Solidariteit

Toch gingen in de maanden na de Israëlische invasie van Gaza honderdduizenden Jemenieten de straat op uit solidariteit met de Palestijnen. Dat het voor Jemen niet bij protesten blijft, en in andere Arabische landen wel, toont de medeplichtigheid van de andere Arabische regimes aan de genocide.

De Rode Zee is geopolitiek en commercieel van groot belang. Bijna een derde van alle vrachtschepen vaart via deze zeestraat. De handelsroute is dé aanvoerlijn van olieproducerende landen naar grootverbruikers van fossiele energie, zeker sinds Russisch gas gesanctioneerd werd. Italië, Nederland en Frankrijk sloten in oktober vorig jaar al een langdurige overeenkomst met Qatar om het verlies van Russisch gas te compenseren.

De Amerikaanse luchtmacht zei dat ze ‘meer dan zestig doelen op 16 door Iran gesteunde militante Houthi-locaties’ heeft getroffen. De mogelijkheid ligt open om het conflict te escaleren richting Iran. Landen als Oman en Koeweit spraken hun zorgen uit over de stabiliteit van de regio nu de VS zelf er oorlog voert.

Dat de Houthi-rebellen het westerse imperialisme en hun regionale bondgenoten haten, is volkomen terecht. Daarin verdienen ze onze onvoorwaardelijke steun.